جستجو

78 نسخه قابل چاپ
قدمت تهران با کشف يک اسکلت به 7 هزار سال نمي‌رسد

اوايل آذر امسال کشف اسکلت 7 هزاره در منطقه مولوي، تهراني‌ها را هيجان‌زده کرد. سرپرست گروه باستان‌شناسي اين کاوش هم آن را کشفي منحصر به فرد خواند که سابقه سکونت در محدوده شهري تهران را به هزاره پنجم پيش از ميلاد مي‌رساند. بااين وجود، اين سوال همچنان به قوت خود باقي ماند، آيا مي‌توان از کشف يک اسکلت و چند تکه سفال به اين نتيجه رسيد که قدمت يک مکان چقدر است؟
خبرگزاري ميراث فرهنگي – گروه ميراث فرهنگي - اوايل آذر امسال کشف اسکلت 7 هزار در منطقه مولوي، تهراني‌ها را هيجان‌زده کرد. سرپرست گروه باستان‌شناسي اين کاوش هم آن را کشفي منحصر به فرد خواند که سابقه سکونت در محدوده شهري تهران را به هزاره پنجم پيش از ميلاد مي‌رساند. هر چند اين سوال همچنان به قوت خود باقي ماند، آيا از کشف يک اسکلت و چند تکه سفال مي‌توان به اين نتيجه رسيد که قدمت تهران 7 هزار ساله است؟
احسان (اسماعيل) يغمايي، باستان‌شناس نام آشناي ايران در پاسخ به اين سوال به CHN مي‌گويد: «من با اينکه دستاوردهاي اين کاوش را از نزديک نديدم اما عکس منتشر شده از آن نشان مي‌دهد که حفاري خوبي صورت گرفته با اين حال خيلي جسارت مي‌خواهد که با پيدا کردن يک اسکلت قدمت جايي را به عقب برد.»
او معتقد است که بسياري از متون باقي مانده، از تهران به عنوان يک ده کوچک نام مي‌برند، بنابراين بايد دستاوردهاي باستان‌شناسان به اندازه‌اي غني باشد که بتوانند قدمت يک مکان را تعيين کند.»
به گفته اين باستان‌شناس، شهر، ماندگاري، سکونت و گذر هر کدام معاني ويژه خود را در باستان شناسي دارند. نمي‌شود از يک گور تک افتاده نتيجه گيري کرد که اين مکان شهر، ماندگاري يا سکونتگاه بوده است.
او باز تاکيد مي‌کند که با يک «تک خاکسپاري» نمي‌توان نتيجه گرفت که تهران، شهر در شکل وسيع آن يا يک سکونتگاه در شکلي کوچکتر است.
يغمايي از رسمي‌ قديمي ياد مي‌کند و مي‌گويد:«هنوز هم رسم است، وقتي فردي در مسافرت مي‌ميرد، او را در جايي که از دنيا رفته، به خاک مي‌سپارند. بنابراين يک «تک خاکسپاري» دليل کافي براي اينکه سکونت جايي به هزاره پنجم پيش از ميلاد باز مي‌گردد، نيست. يک باستان‌شناس بايد خيلي از نشانه‌ها را بايد کنار هم بگذارد و سپس نتيجه‌گيري کند.
اين در حالي است که محمد اسماعيل اسماعيلي جلودار، سرپرست هيأت باستان‌شناسي در خيابان مولوي تهران در مصاحبه‌هاي خود عنوان کرده که مواد فرهنگي اين دوره کاملا شناخته‌شده است و در اين مکان سفال‌ها و مواد فرهنگي به همراه شواهد اندکي از معماري به دست آمده که دوره استقرار در اين محوطه را به دوره سيلک يعني 2 و 7هزار سال پيش مي‌رسد.
يغمايي مي‌گويد: «اگر سفال‌هاي به دست آمده براي دوره چشمه علي باشد، امري طبيعي است. ممکن است که فرد از چشمه‌علي به جايي ديگر در حال سفر بوده و در مسير خود مرده و از آنجاييکه وقتي فردي مي‌ميرد به دليل اعتقاد به دنياي پس از مرگ، اشياء‌اش را با او دفن مي‌کنند، اشياء او نيز با خودش دفن شده است.»
به گفته او، امروز وقتي ايلاتي‌ها کوچ مي‌کنند و به ييلاق يا قشلاق مي‌روند، اگر در اين راه يکي از افراد کوچانده پير يا جوان بميرد. او را در چند گورستان ميان راه به خاک مي‌سپارند. اگر شما از ايذه به دشت گل يا دشت سوسن که مسير راه ييلاق و قشلاق بختياري‌هاست برويد، در چند جا گورستان‌هايي مي‌بينيد، بدون آنکه نشانه‌اي از ماندگاري يا سکونت در دور و بر آن‌ها ديده شود. اين‌ها در واقع خاکسپاري ايلات کوچانده است. حال پرسش اين است آيا فرد به خاک سپرده شده در ميدان مولوي تهران يک مسافر از يک کاروان يا کوچانده يک ايل بوده است؟ يا نشانه‌هايي چون اتاق، اجاق و اشياء روزمره زندگي نشان از يک سکونت يا ماندگاري ( نه نشانه‌هاي يک شهر) در آن محوطه پيدا شده است؟
به گفته او حتي در کاوش‌هاي قيطريه، آقاي کامبخش فر، سرپرست هيات باستان‌شناسي قيطريه در نتيجه تحقيقاتش عنوان کرد که اينجا يک گورستان است و دليلي بر سکونت مردم نمي‌شود. با اينکه گورستان قيطريه بسيار بزرگ بود.
يغمايي مي‌گويد:«به فرض محال اگر يافته‌هايي معماري و خاکسپاري‌هاي ديگر به دست آيد، همه دال بر ماندگاري است نه شهر. چراکه شهر، سکونت، ماندگاري، تک خاکسپاري و گورستان هر يک مفاهيم خاص خود را دارد.»

 
صفحه اول
درباره ما
آرشيو مجله
آرشيو سايت
اشتراک مجله
العربية
English Section
 
 

فهرست مسافران 78

 
 
 
معرفي آثار تاريخي فرهنگي ايران به جهان باعث رفع ايران هراسي خواهد شد  
گردشگري سلامت: چالش ها و بايدها...  
خطر در کمين بزرگترين غار آبي آسيا/ بي‌پناهي مأمن شکارچيان عصر سنگ  
آيين گِل هاکُني در مُجن - شاهرود  
همنشيني کمال‌الملک و شاگردان با نقاشان کلاسيک غربي  
سرنوشت ساز بي‌صاحب!  
سفرهاي نوروزي بچه پولدارها  
از نگاه ديگران  
استراتژي هاي رقابت  
سي‎مرغ در سي‎سخت  
مسجد جامع گناباد )ديار قنات و قنوت و قناعت)  
آخرين وضعيت پرداخت ارز مسافرتي در آستانه نوروز  
دانشنامه نوروز تدوين مي شود  
نوروز ايراني، جشن صلح جهاني  
مهرآباد فرودگاه جايگزين ندارد  
سياوش صابري اعلام کرد: تخريب در بافت تاريخي شيراز براي سهولت حرکت دسته‌هاي عزاداري بوده‌است  
بيانيه سازمان ميراث فرهنگي در محکوميت تخريب آثار باستاني عراق توسط داعش  
آثار تاريخي عراق را به ايران امانت بدهيد  
داعش به شهر باستاني نمرود يورش برد  
داعش يک تور گردشگري از سوريه به عراق راه‌اندازي کرد  
بسياري از آثار نابود شده موزه موصل اصل نبودند  
اهميت ژئوفيزيک در باستانشناسي/انتقاداز توقف مغناطيس‌سنجي محوطه‌ها  
کارشناسان ميراث فرهنگي را به عشرت‌آباد راه نمي‌دهند  
رب گوجه فرنگي در همسايه پاسارگاد!!  
تفال به حافظ علاج درد پاسارگاد!  
قدمت تهران با کشف يک اسکلت به 7 هزار سال نمي‌رسد  
خبري از بنياد تعزيه نيست/ امکان توبيخ از سوي يونسکو  
ايجاد پياده‌رو از وسط گورستان تاريخي «دارالسلام»!  
پرونده «بزرگترين خانه تهران» در ميراث فرهنگي به کجا رسيد؟  
دخالت عوامل رسمي در يک حفاري غيرمجاز؟!  
فقط اذيت نکنند...  
جاذبه‌هايي براي گرفتن عکس يادگاري  
قطار ثروتمندان به ايران برمي‌گردد  
پرواز دبي –ساري بهترين فرصت رونق گردشگري خارجي است  
نوروز کهن ميراث ماندگار در استان چهارمحال و بختياري  
خواب ۹۰ ساله ساعت شمس‌العماره ادامه دارد!  
لباسهاي سنتي عشايري  
پول غذاي گردشگران ترکيه = کل درآمد گردشگري ايران  
"بيشه‌دالان" زيستگاه پرندگان مهاجر  
جاده جهاني چالوس درانتظار ثبت ملي  
خليج‌فارس، «خليج‌فارس» است  
24 ميليون متر برهوت 100 ساله  
سلامتي در سفر  
کافه مکسي يارستوران چايخانه هاي غيرسنتي و بهداشتي در هتل هاي پرستاره  
يک شب اقامت در هتل‌هاي کيش، ۲۲۰ تا يک ميليون تومان  
تخفيف 40 درصدي هتل‌هاي تهران در نوروز  
بم و زلزله، زرتشتيان و کرمان در گذر تاريخ  
ايمني در هتل  
هتل ها تنها 10 درصد مسافران نوروزي را در خود جاي مي دهند  
سلياک چيست؟  
آنقدر پولدار داريم که 400 هتل بسازند  
Iran Tourism Attractions on Discovery Channel  
Clay Jewelry in Old Persian Symbols  
30 Iranian Artists to Attend Venice Biennale  
Astaneh Ashrafieh: A Tourism Attraction in the Caspian  
 
 

© Copyright 2009 www.mosaferan.ir

درباره ما | اشتراک مجله | آرشيو مجله | آرشيو سايت | اشتراک مجله