38
شصت سال خدمت يك سازمان به صنعت جهانگردي جهان (2006- 1946)
{ ترجمه: وحيد اشرفي }

نامه دبير كل سازمان ملل به سازمان جهاني جهانگردي در سي‌مين سالگرد تاسيس آن:
جهانگردي در زندگي بسياري از مردم، خصوصاً در كشورهاي در حال توسعه، نقشي مهم و اساسي در اقتصاد دارد. اكنون اين حقيقت بر همه روشن است كه جهانگردي مي‌تواند نقش مهمي در از بين بردن فقر مردم داشته باشد. بنابراين در تلاش‌هاي جهاني براي رسيدن به «اهداف توسعه هزاره» كه براي ساختن دنيايي بهتر در قرن 21 مورد تاييد همه كشورهاي جهان قرار گرفته است، جهانگردي مي‌تواند سهم مشخصي داشته باشد.
چون جهانگردي مسايل و فعاليت‌هاي گسترده‌اي را در برمي‌گيرد، نمي‌توان در جلسات عمومي سازمان ملل به آن توجهي ننمود. به همين دليل تغيير سازمان جهاني جهانگردي به يك آژانس تخصصي در سازمان ملل امري بسيار مهم بود و من بسيار خوشنودم كه اين امر در دوران تصدي من به عنوان دبير كل سازمان ملل روي داد.
سازمان جهاني جهانگردي موفق به تصويب مسايل متعددي در جلسات سازمان ملل از جمله انتخاب ضوابط اخلاقي جهاني جهانگردي، اعلام سال 2002 به عنوان سال جهاني طبيعت‌گردي (اكوتوريسم) و ارايه برنامه جهانگردي پايدار با هدف از بين بردن فقر شده است.
در حالي كه براي ترك سازمان ملل آماده مي‌شوم، به خاطر كليه حمايت‌هايتان در 10 سال گذشته از شما قدرداني مي‌نمايم و گرمترين تبريك‌هاي خود را در اين سالگرد به شما تقديم مي‌دارم و هرگونه موفقيتي را برايتان درسالهاي آينده آرزومند.
كوفي الف. عنان
مادريد، 13 دسامبر 2006

سازمان جهاني جهانگردي (UNWTO) شصتمين سال فعاليت بين‌المللي در خدمت جهانگردي، مسافرت و توسعه و همچنين سي‌مين سالگرد تاسيس در اسپانيا را جشن گرفت.
اين راه داراي مشخصه‌هايي واقعي و نمادين است. ما در طول تمام اين سالها تثبيت جهانگردي را به عنوان يكي از مثبت‌ترين دست‌آوردهاي اجتماعي- اقتصادي زمان خود شاهد بوده‌ايم.
ايده تشكيل UNWTO امروزي در سال 1946 در لندن با نام اتحاديه بين‌المللي سازمان‌هاي مسافرتي (IUOTO) شكل گرفت كه شروع برنامه‌ريزي آن به كنگره‌اي در دو دهه قبل باز مي‌گشت. IUOTO در سال 1947 به صورت رسمي در شهر هيج (Hague) هلند افتتاح شد.
فعاليت جهانگردي توام با توسعه زندگي مدرن بوده است. ابعاد بين‌المللي و تعداد بخش‌هاي مرتبط با آن از قبيل مسافرت، اقامت و خدمات نيز رشد نموده‌اند. اواسط دهه 1960 نياز به سازماني با كارايي بيشتر آشكار گرديد كه قادر به تعامل خوب با حركت مردم، سياست‌هاي جهانگردي و آثار جهانگردي جهت اداره اين تحول و فراهم نمودن نظام بين‌المللي باشد.
از آن پس، همكاري با سازمان ملل نزديكتر و بيشتر شد. در دسامبر 1969، مجمع عمومي سازمان ملل طي تصميمي سرنوشت ساز خواستار فعاليت IUOTO در زمينه جهانگردي جهاني با همكاري سازمان‌هاي موجود در سازمان ملل شد. به دنبال اين تصميم، جايگاه UNWTO در سال 1974 تصويب شد و IUOTO به سازمان جهاني جهانگردي تغيير يافت و اولين مجمع عمومي خود را در سال 1975 در مادريد اسپانيا برگزار نمود. از آن پس، اين سازمان با كشور ميزبانش اسپانيا بسيار مرتبط بوده است و دبيرخانه كل آن نيز در سال 1976 در آنجا تاسيس شد.
سال 2003 نزديكترين نقطه عطف تاريخي اين سازمان است. نقش راهبردي UNWTO در جهانگردي بين‌المللي با تعيين اين سازمان به عنوان آژانس تخصصي سازمان ملل و سازمان مسئول توسعه پايدار در بخش جهانگردي، مجدداً مورد تاكيد قرار گرفت.
UNWTO نقشي اساسي و تعيين كننده در سازمان ملل جهت ايجاد جهانگردي پايدار و قابل دسترس براي همگان دارد. جهانگردي مي‌تواند باعث رشد اقتصادي، كارآفريني، حفظ محيط زيست و ميراث فرهنگي، ايجاد صلح و رفاه و احترام به حقوق بشر گردد.
امروزه جهانگردي در جايگاه ايجاد نقشي ارزشمند به سوي اهداف توسعه هزاره قرار دارد.
بنابراين سال روزي كه اكنون آن را جشن مي‌گيريم، هزمان بيانگر دو بزرگداشت است: شش دهه خدمت به جهانگردي جهان و گذشت سه دهه از تاسيس جهاني جهانگردي در اسپانيا. پيشينه اين سازمان است كه باعث استحكام جهانگردي به عنوان ابزاري با قدرت روزافزون جهت ترويج و توسعه رفاه و تفاهم مي‌گردد.

دبير كل UNWTO
پيش از آنكه UNWTO به عنوان سازماني غير دولتي و تخصصي شكل گيرد، اتحاديه بين‌المللي سازمان‌هاي رسمي مسافرتي (IUOTO) از سال 1946 به مدت 30 سال جهانگردي را در جهان اداره مي‌نمود. اين اتحاديه در دوران اوج فعاليتش متشكل از از 109 سازمان ملي جهانگردي و 88 عضو از ميان گروه‌هاي خصوصي و عمومي بود.
در سال 1974 IUOTO تبديل به سازماني بين‌المللي شد و به سازمان جهاني جهانگردي تغيير نام داد. دبيرخانه مركزي آن نيز در سال 1976 در شهر مادريد اسپانيا تاسيس گرديد.

1996- 1975: تاثير ادغام UNWTO بر توسعه جهاني جهانگردي
1985- 1975: روبرت لوناتي (Robert Lonati) فرانسوي طي سالهاي 1975 الي 1985 دبير كل سازمان جهاني جهانگردي بود. طي اين دهه، جهانگردي به عنوان امتيازي اقتصادي، فرهنگي و اخلاقي شناخته شده بود. به رسميت شناختن حق استفاده از مرخصي، برداشته شدن مرزها و كاهش قوانين روي داد و مسووليت‌هاي بزرگتري به دستگاه‌هاي ملي جهانگردي محول گرديد.

1989- 1986: طي دوره مديريت ويليبالد پار (Willibald Pahr) اتريشي فعاليت‌هاي UNWTO بر آموزش جهانگردي با استراتژي تمركز زدايي، ايجاد تسهيلات مسافرتي و اقامتي جهانگردان، برقراري امنيت، حمايت از مسافران و تاسيسات جهانگردي و شناخت رسمي مشكلات ناشي از تروريسم، متمركز بود.

1996- 1990: آنتونيو انريكو ساويناك (Antonio Enriquez Savignac) مكزيكي بر اهميت جهانگردي به عنوان يكي از منابع كارآفريني و ارزش اقتصادي هم تراز آن و همچنين بر اهميت بخش خصوصي در سياست‌هاي جهانگردي ملي و بين‌المللي تاكيد نمود. UNWTO به دليل نقش محوري‌اش، به عنوان مسوول ايجاد يك سيستم يكپارچه آمار جهانگردي و گزارشات ملي جهانگردي به رسميت شناخته شد.

2006- 1997: UNWTO در قرن 21 و ادغام كامل آن در سازمان ملل
فرانچسكو فرانگيالي (Francesco Frangialli) فرانسوي در اولين دوره دبير كلي‌اش (2003- 1997) با استفاده از گزارش ماهواره جهانگردي (TSA) باعث شناخت اهميت اقتصادي جهانگردي شد و استفاده آن را در سطح ملي ترويج نمود.
پيشرفت‌هايي در مديريت منابع فرهنگي و طبيعي و همچنين زيرسازي و استقرار جهانگردي به دست آمد تا از عوارض منفي توسعه جهانگردي مانند بهره‌برداري از بيش از حد منابع يا سوء استفاده جنسي پرهيز گردد. گشايش تجارت بين‌المللي منجر به آزادسازي خدمات جهانگردي در چهارچوبي از توسعه پايدار گرديد. يكي از اركان برتري رقابتي براي كشورهاي مقصد جهانگردان، معرفي و استفاده از اطلاعات جديد و تكنولوژي ارتباطات بوده است.
جهانگردي سهم مشخصي در كمك به تفاهم بين‌المللي، ايجاد صلح جهاني، كارآفريني و مبارزه عليه فقر داشته است. همكاري بين كليه كارگزاران صنعت جهانگردي به منظور ايجاد جهانگردي پايدار به ويژه در مسايل اخلاقي و محيطي به وجود آمده است. اين مساله بيانگر تاثير مديريت تمركز زدايي جامع بر كشورهاي مقصد جهانگردان است.
UNWTO در سال 2003 به آژانسي تخصصي در سازمان ملل تغيير يافت و جهانگردي را به عنوان يكي از فعاليت‌هاي ممتاز بشري معرفي نمود.
از سال 2004 و با ادامه مديريت فرانچسكو فرانگيالي، اهداف مرحله پيشين گسترش يافته است. موضوعات جديد فعاليت شامل پيشگيري از خطر، مديريت بحران، افزايش امنيت و كاهش مشكلات مسافران مي‌باشد